پدرم آندره پتروویچ در عنفوان جوانی به خدمت نظام داخل شد و مدتی تحت ریاست کنت مو نیش، خدمت کرد. سپس در سال هزار وهفتصد واندی با احراز درجه سر کردی از کار کناره گرفت و در ملک خود واقع در «سیمبیرسک» مسکنی گزید و با داودیناواسیلیو ، دختر یکی از نجبای شهرستالی زناشوئی کرد. و ما نه تن فرزند بودیم ولی همه خواهران و برادران من در کوچکی بدرود زندگانی گفتند. من از همان طفولیت براثر اقدامات سرگرد پرنی به …، که از اقوام نزدیک ما بود با درجه گروهبانی در اردوی سینوسکی منصوب شدم ولی تا زمان اتمام تحصیلات خود عنوان مرخصی داشتم ..
